Toen ik 23 was, koos ik ervoor om de baan die ik met veel plezier deed, het team waar ik vriendinnen had gemaakt en de organisatie waar ik mezelf nog lange tijd zag werken, achter me te laten.

Het verlangen om een nieuwe studie op te pakken was groter en dat kon niet binnen die context. Doodeng was het. Dagen was ik in tranen, omdat de beslissing zo groot leek. Als ik terugkijk, was vooral het omgaan met de meningen die ik van anderen voorzag, en de normen die ik zelf had, het moeilijkst. Maar je werkt er nog maar twee jaar, je hebt toch voor dit vak gekozen, je hebt het zo goed voor elkaar, anderen zouden wat geven voor de vaste baan die jij weggooit, wat ga je dan nu doen, zo’n kans krijg je niet meer.

In de jaren daarna ontdekte ik talenten die ik nooit voor mogelijk had gehouden.

 

Kwamen kanten van mij tot bloei die ik helemaal niet kende van mezelf.

Jaren later koos ik in mijn derde zwangerschap voor een sabbatical. Kwam ik in een kleine identiteitscrisis (wie ben ik zonder het presteren en geprezen worden dat rode draad was in mijn leven en carrière? Wat blijft er van me over als ik de rollen afleg waarin ik succesvol ben?). En nog later zei ik weer vaarwel en koos ik voor het starten van mijn eigen bedrijf, wat me weer een hele nieuwe kant van mezelf liet ontdekken, die van ondernemer.

Iedere keer kwamen dezelfde gedachten op, met enkele nieuwe (of diepere oude) erbij: je verloochent je ambitie en emancipatie, je gaat toch geen huismoeder zijn, je gooit je talent (intelligentie) weg, wie zit er op jou te wachten, wie ben jij om…, je gooit je eigen glazen in, dit krijg je nooit meer terug.

Jij groeit verder

 

Dat laatste klopt. Het komt nooit meer terug. Je groeit namelijk verder. Iedere spannende keuze luidde een ontdekkingsreis in, waarin ik mezelf meer en meer tot bloei bracht, succesvoller werd, en steeds meer mezelf.

Zoals een vriendin van mij een tijdje geleden in Frankrijk ging wonen en juist door het afdoen van haar bestaande jas, ontdekte dat ze veel meer in zich heeft dan ze van zichzelf wist.

Echte keuzes maken is moeilijk. Niet de keuze op zich. Vaak weet je intuïtie al lang wat nodig is, wat de volgende stap is, welke keuze gemaakt mag worden of welk besluit genomen mag worden.

Het zijn de consequenties daarvan die je laten terugschrikken. Het loslaten van wat bekend is en veilig, waar je thuis bent, waar je voor geprezen wordt en gewaardeerd. Het is het vertrouwde, ook al ben je misschien niet helemaal in balans, gelukkig of echt jezelf. Het nieuwe is er nog niet, en in het onbekende stappen is een van de moeilijkste dingen die je kunt doen, hoe groot of klein ook.

En weet je, de keuzes die het meest spannend zijn, zijn de keuzes die er het meest toe doen.

 

Stuk voor stuk waren het de meest bepalende beslissingen van mijn leven. Omdat ze van binnenuit kwamen. Omdat ik volgde wat me energie gaf en waar ik naar verlangde. Omdat deze keuzes van me vroegen dat ik zou groeien tot de vrouw die in staat was deze keuze tot succes te maken. En ze mij op die manier meer naar mezelf, naar mijn eigen pad en naar innerlijke kracht en leiderschap brachten.

Wat ik zeker weet is dit: de rollen die je van jezelf kent, zeker als je succesvol bent daarin, zijn maar een deeltje van wie je bent. En er is niets fijner dan erachter komen dat er zoveel meer aan jou is, en zoveel meer mogelijk, dan wat je van jezelf al kent.

Als vrouwen, zeker als we hoogopgeleid, ambitieus en succesvol zijn, zitten we vaak vast in rollen, functies, labels en hokjes waar we eens in thuis waren, misschien zelfs trots op waren, maar die ons nu belemmeren. Dan is er een keuze te maken. Maar niet die, die we vaak denken.

Als je je uit balans voelt

 

Als je je afvraagt of je nog wel op het goede spoor zit, als je het gevoel hebt dat je moet kiezen, is dat vooral een teken dat je wilt groeien. Je voelt het verlangen om meer uit jezelf te halen. Je voelt potentie die er nog niet uit komt. Voor vrouwen is de juiste context om écht tot bloei te komen in onze maatschappij niet vanzelfsprekend. Alles is nog ingericht naar de oude maatstaven, en die passen ons niet meer. Daarom houd je je soms klein, of denk je dat het of-of is, of heb je juist geleerd je mannetje te staan. Maar dat kost op de lange termijn energie. Vrouwelijke kracht en vrouwelijk innerlijk leiderschap is nu een nog onbenutte bron van potentie.

We zullen zelf een nieuwe context moeten uitvinden.

We staan op de stoep van een nieuwe deur die op een kier staat. We mogen hem zelf open maken en erdoorheen lopen. Een nieuwe context creëren waarin vrouwelijke kracht, jij als je volledige prachtige zelf, tot bloei komt.

Wil je leren hoe je van binnenuit keuzes maakt die je leiden naar een leven en leiderschap waarin je 100% in verbinding bent met jezelf en je vrouwelijke kracht en je meer uit jezelf haalt met succes van binnenuit en in balans?

Dan is het Wholeness model voor Vrouwen je op het lijf geschreven. En zie ik je graag bij een van de Inspiratie Workshops de komende maanden.